GECANCELLED

Het is twee uur, als de bel van de praktijk gaat. Ik sta op en loop naar de deur. De pandemie heeft erin geresulteerd dat de voordeur niet, zoals vroeger, permanent open staat. Alles is nu op afspraak.

In de wachtkamer zijn stoelen weggehaald en extra plantenbakken geplaatst. De geurstokjes geven een vriendelijke twist aan de weeïge lucht , die ontstaat door het overmatig gebruik van schoonmaakmiddel en alcoholgel.

Als ik de deur open, kijk ik in de donkerbruine ogen van de boomlange, nors ogende vader van Roos. “Hallo”, begroet hij mij met zijn donkere stem. Hij heeft de mouwen van zijn staalblauwe overhemd opgerold en onder zijn donkerblauwe broek glimmen moderne bruine puntschoenen. Hij heeft zijn mobiel in zijn hand. Aan zijn pols schittert een opzichtige Rolex.

lees hier het hele blog

 

AFSCHEID, VAN GROEP 8

Door: Mark-Jan Kleiborn
Datum: 3 juli 2018

Afscheid, van groep 8, van de lagere school, van een periode

Het gebeurt me zelden, 99 van de 100 nachten slaap ik uitstekend, maar vannacht was zo’n uitzondering. Al sinds de eerste schoolinfo van dit schooljaar staat er op 3 juli “afscheidsmusical” op mijn kalender. De oudste zit immers in groep 8 en gaat de lagere school afsluiten met niet alleen een mooi rapport, maar ook met de afscheidsmusical van groep 8.

Het zijn van die momenten dat papa nog trotser is dan dat hij altijd al is.

Al ruim een jaar geleden ging voor het eerst mijn gedachten naar deze speciale avond. Zou ik er naar toe gaan, en hoe zal ik dat dan doen? Zal ik op de achterste rij gaan zitten? Zal ik Alberto vragen hoe ik me het beste kan vermommen zodat ik niet herkenbaar ben? Zal ik met een vriendin samen gaan zodat zij na afloop bloemen kan geven en naar me kan wijzen zodat ik een knikje geef en in de menigte op ga en naar huis vertrek? Zal ik……. Vele mogelijkheden zijn het afgelopen jaar aan me voorbij gegaan. Er is immers nergens een verbod, er is niemand die me verbiedt om vol trots aanwezig te zijn.

Tot een paar maanden geleden. Er kwam een rust over mij heen. Een rust die ik ook mijn kinderen zo gun. En vanuit die rust ontstond langzaam mijn keuze om de avond vanaf thuis te beleven. Om ervoor te kiezen om vanaf thuis te genieten van deze avond en om vanaf thuis trots te zijn. Het hart en de ziel zijn immers altijd verbonden, daarvoor is geen fysieke aanwezigheid nodig.

Ondertussen werd bekend dat iemand met verschillende camera’s opnames gaat maken en een video zal samenstellen. Die video is inmiddels besteld en ik kijk er naar uit die te ontvangen. Zodra die er is kan ik nog een avond genieten. Voor de tv staand zoeken welke rol er wordt gespeeld, wie is wanneer te zien. En wellicht zo’n lief momentje dat een van de kinderen net even zijn tekst niet perfect weet, of net niet helemaal zuiver zingt. Want ook dat soort momenten sieren de afscheidsmusical.

Vanavond is het zover……………………en vannacht was dus zo’n nacht. Een nacht waarin ik minder goed heb geslapen. Minder goed omdat papa bezig was met de musical. Omdat papa enorm trots is! Iedere ouder met kinderen kent deze trotsheid. Kijk ook maar eens naar Jos Verstappen die afgelopen zondag apetrots was op zijn zoon Max. Beelden op tv waarin hij zijn zoon knuffelde en heen en weer schudde, zo trots was hij. Beelden die mij tranen gaven, want die trotsheid voel ik natuurlijk ook voor mijn kinderen.

Papa is apetrots op jullie!

Heel veel plezier vanavond! Dat het een grootst succes en groots feest mag worden!

Toi toi toi

❤ Papa ❤

 

OPEN BRIEF AAN EX-SCHOONDOCHTER

Omdat jij op geen enkele manier reageert moet het maar op deze manier.

Sinds 1997 heb je een relatie gehad met onze zoon. Jullie waren erg jong, 17 jaar, en wij hebben jullie aan alle kanten gesteund. Zowel financieel als materieel.

Wij hebben altijd een goede relatie met je gehad en je was als een dochter voor mij. Jullie kwamen ook regelmatig bij ons logeren, want wij wonen een eind uit elkaar.

Wij waren dolblij toen wij te horen kregen, dat je in verwachting was. Het zou ons eerste kleinkind worden. Omdat jullie beiden weinig inkomsten hadden, hebben wij jullie toen ook met alles geholpen. A.s. opa is komen helpen met klussen in de babykamer en in jullie huis en ik heb onze familiewieg in orde gemaakt, de baby uitzet gewassen en gestreken, een kraammand vol cadeautjes voor je gemaakt en na de geboorte ook nog veel gedaan.

Wat waren we blij, toen ons kleinzoontje geboren werd in 2013. Jullie waren toen al ruim 16 jaar bij elkaar. Ik weet, dat de bevalling niet is verlopen zoals jij je dat had voorgesteld en dat je daarna een moeilijke tijd hebt gehad. Wat ik ook weet en met eigen ogen heb gezien is dat onze zoon de volledige verzorging van de baby op zich nam, jou verzorgde, het huishouden deed en nog veel meer. Daar was jij hem ook dankbaar voor.

lees hier het hele blog

 

SCHUILPLAATS

Het is vijf uur 's middags, als er aan mijn voordeur wordt gebeld. Ik sta op en open de deur. Er staat een groepje kinderen op de stoep. Ze kijken me verwachtingsvol aan en wapperen met een grote envelop. "Meneer", vraagt de woordvoerder: "wilt u kinderpostzegels kopen?". Hij houdt een pen omhoog.

Het is de tijd van het jaar. Er flitsen allerlei gedachten door mijn hoofd. Ik zie blije koppies. Ik slik. De woordvoerder laat zijn pen vallen waardoor een paar seconden bedenktijd voor mij ontstaat.

lees hier het hele blog


BRIEF AAN MIJN BROER

"Lieve Broer,

Vandaag is het de verjaardag van Bas. Jouw Bas. Ik heb al twee keer met de telefoon in mijn handen gestaan maar heb 'm ongebruikt teruggelegd. Ik vind het zo moeilijk. Wat moet ik tegen je zeggen?

Elf jaar geleden werd hij geboren. Dolgelukkig was je! Je belde ons op en we kwamen Bas bewonderen. Hij was een prachtige baby, zacht slapend in een helder fris bedje. Jullie waren trots op hem en terecht. En wij waren trots op jullie. Op ons nieuwe familielid én op jou, broer. Wat straalde je, je was apetrots.

Vandaag is het een vreemde feestdag. Bas wordt elf. Er zijn al drie volle jaren voorbij gegaan dat jij en ook wij jouw elfje niet hebben gezien. We herinneren hem dus vooral van toen hij nog acht was. Hij is vast veel veranderd. Misschien is hij een pukkelige puber geworden. Heeft hij lange haren, blauw gelakte nagels of shabby broeken aan. Hij zal wel flink gegroeid zijn. We zouden het zo graag willen weten. We zouden hem willen omarmen. We missen hem.

lees hier het hele blog


TIEN JAAR OUDER

Het is zaterdagmorgen als ik met een onbestemd gevoel wakker word. Het is mijn verjaardag. Drie jaar geleden stonden er om deze tijd al lang vier blote voetjes naast mijn bed. Zouden er vier warme armpjes om mijn nek geslagen worden en zou ik kleffe klusjes op mijn wangen gekregen hebben. Zou ik veel te vroeg wakker zijn gemaakt met vrolijk kindergezang. Vandaag begint mijn dag stil. Oorverdovend stil. Ik voel me alleen, maar ik ben ook blij, want ze komen straks naar mij en blijven de hele dag. Daar ga ik van het begin tot het einde van genieten.

Het is inmiddels al zeker drie maanden geleden dat ik ze gezien heb. Steeds wanneer het eigenlijk mijn weekeind met de kinderen is, komt er iets tussen. Een sportkamp. Een familiereünie. Een weekeindje uit met hun moeder. Steeds probeerde ik een ander weekeind daarvoor in de plaats te krijgen, maar hun moeder was niet te vermurwen. Afspraak is afspraak, was aldoor haar antwoord. Maar dat gold blijkbaar alleen voor de kalender. Niet voor het feit dat de kinderen bij mij zouden zijn en dus eigenlijk niet beschikbaar waren om met haar mee te gaan. Ik mis ze.

lees hier het hele blog


FANTOOMPIJN

Door: Wendela van Liere
Datum: 2 september 2017
Oorspronkelijk blog: http://horenzienenbloggen.nl/2017/09/02/fantoompijn/#more-865

Het is half drie in de nacht als ik een appje bij hem hoor binnenkomen. Hij wordt er niet wakker van. Hij krijgt niet dikwijls appjes. Even twijfel ik of ik hem wakker zal maken vanwege mijn onderbuikgevoel, maar ik besluit dit niet te doen. Morgen een spannende dag. Een dag waarop hij zich verheugd heeft, want dan ziet hij eindelijk zijn dochters weer. Het is de eerste tijd na de scheiding redelijk goed gegaan met de omgangsregeling, maar al snel kwamen de eerste barsten. Dat was -zo zou later blijken- het begin van het einde. Hij heeft zijn dochters nu alweer twee maanden niet gezien, omdat zij leuke weekeindjes uit met de kinderen plant als ze eigenlijk bij hem zouden zijn. Omdat zij de agenda van de dochters plant, waarin onbegrijpelijk weinig beschikbare tijd is voor hem. Dat gaat nu eenmaal zo, wanneer je alles laat prevaleren boven de tijd van de meiden met hun vader. Prioriteiten.

lees hier het hele blog

4 Reacties
  1. MichaelFit 2 weken geleden

    Hello,

    New music 2021 https://0daymusic.org/
    Pop, Hardstyle, Hardcore, Jumpstyle, Rap, Jazz, House, Trance, Techno, Dance…

    Best regards,
    0day MP3s

  2. Terrydiugh 2 weken geleden

    The pattern measure I truism Gail Dines converse, at a convention in Boston, she moved the audience to tears with her description of the problems caused nearby obscenity, and provoked laughter with her sharp observations about pornographers themselves. Activists in the audience were newly inspired, and men at the end – sundry of whom had never viewed smut as a muddle before – queued up afterwards to pledge their support. The exhibition highlighted Dines’s tense charisma and the truthfully that, since the death of Andrea Dworkin, she has risen to that most scabrous and spellbinding of conspicuous roles: the community’s cardinal anti-pornography campaigner.

    softcorehdtube

  3. Nealkeedy 1 week geleden

    https://gcialisk.com/ – cialis generic reviews

  4. Nealkeedy 1 week geleden

    https://hcialischeapc.com/ – how to buy cialis

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

©[current-year] Kleiborn Coaching - Inspirerend & Ondersteunend

Login met je gegevens

Je gegevens vergeten?